قرص ماینوکسیدیل، به عنوان یک داروی گشادکننده عروق امروزه با دوزهای بسیار پایین (LDOM) به عنوان یکی از قویترین سلاحها علیه آلوپسی آندروژنیک و ریزش موی سکهای شناخته میشود. برخلاف محلولهای موضعی که وابسته به آنزیمهای پوست سر هستند، فرم خوراکی این دارو با ورود به جریان خون و تبدیل شدن به فرم فعال توسط کبد، فولیکولهای مو را به طور مستقیم تحریک نموده و فاز رشد (آناژن) را طولانی میکند. در صورتی که نگران عوارض هستید، باید بدانید که در دوزهای کنترل شده (کمتر از 5 میلیگرم)، عوارض قلبی نادر است و شایعترین چالش، رویش موهای زائد در سایر نقاط بدن (هایپرتریکوزیس) خواهد بود. این روش برای کسانی که از چسبندگی محلولها خستهاند یا بدنشان به درمان موضعی پاسخ نمیدهد، گزینهای عالی است.

| مقایسه | ماینوکسیدیل خوراکی (قرص) | ماینوکسیدیل موضعی (فوم/محلول) |
| مکانیسم جذب | سیستمیک (از طریق کبد و خون) | موضعی (از طریق پوست سر) |
| وابستگی به آنزیم پوست | خیر (تبدیل توسط کبد انجام میشود) | بله (نیاز به سولفوترانسفراز در پوست) |
| عوارض جانبی اصلی | هایپرتریکوزیس (پرمویی بدن)، افت فشار | خارش، پوسته ریزی، اگزما |
| راحتی مصرف | بسیار بالا (یک قرص در روز) | پایین (نیاز به دوبار مصرف و شستشو) |
| ریسک برای حیوانات خانگی | ندارد | سمی برای گربه (در صورت تماس با بالش) |
| شروع اثرگذاری مشهود | 3 تا 6 ماه | 4 تا 8 ماه |
نحوه اثر این دارو بیش از افزایش جریان خون است. ماینوکسیدیل یک بازکننده کانالهای پتاسیم (K-ATP) است. زمانی که شما قرص را مصرف میکنید، دارو وارد سیستم گوارش و سپس کبد میشود.
نکته اصلی که به آن اشاره نمیشود، نقش آنزیم سولفوترانسفراز است. ماینوکسیدیل جهت اثرگذاری باید به ماینوکسیدیل سولفات تبدیل شود. در روش موضعی، بسیاری از افراد در پوست سر خود فاقد مقدار کافی از این آنزیم هستند و به همین دلیل محلول روی آنها اثر نمیکند.
اما در روش خوراکی، کبد با دارا بودن منابع غنی از سولفوترانسفراز، دارو را به فرم اکتیو تبدیل کرده و از طریق مویرگها به ریشه مو میرساند. این روش منجر به اتفاقات زیر میشود:
مطالعات حاکی از آن است که ماینوکسیدیل خوراکی میتواند فاز تلوژن را کم کرده و فاصله زمانی تا شروع فاز آناژن جدید را کاهش دهد.

در اینجا مهمترین مزایای قرص ماینوکسیدیل را باهم میبینیم:
دوز مناسب در ماینوکسیدیل خوراکی بسیار حائز اهمیت است. هیچگاه نباید دوز استاندارد فشار خون (10 تا 40 میلیگرم) را برای مو استفاده نمود.
اغلب متخصصان پوست و مو پیشنهاد میکنند درمان را با دوز بسیار کم شروع کرده و هر 3 ماه یکبار، در صورت عدم مشاهده عوارض جانبی و نیاز به تاثیر بیشتر، دوز را پلهای افزایش دهید. برای خرید شامپو ضد ریزش ماینوکسیدیل لامینین کلیک کنید.

هر دارویی که بر عروق اثر میگذارد، پتانسیل ایجاد عوارض دارد. اما در دوزهای پایین مورد استفاده برای مو، داستان بسیار متفاوت است.
این شایعترین عارضه است که در حدود 15 تا 20 درصد مصرفکنندگان ممکن است رخ دهد. ممکن است موهای صورت (پیشانی، شقیقه)، دستها یا پشت ضخیمتر شوند. این عارضه خطرناک نیست اما از نظر زیبایی میتواند آزاردهنده باشد و اغلب با لیزر یا تنظیم دوز قابل مدیریت است.
ممکن است در زمان برخاستن ناگهانی احساس سرگیجه کنید.
افزایش ضربان قلب ناشی از تلاش بدن برای جبران گشادی عروق.
تورم در پاها یا دور چشم. این مورد در دوزهای بالای 5 میلیگرم شایعتر است اما در دوزهای پایین هم گزارش شده است.
تجمع مایع دور قلب (بسیار نادر و اغلب در بیماران کلیوی با دوزهای بالا دیده شده است، اما باید بدانید).
در 4 تا 6 هفته اول مصرف، ممکن است ریزش موی شما مضاعف شود. اما نباید نترسید. این نشانه عملکرد داروست. دارو موهای ضعیف (تلوژن) را به زور خارج میکند تا موهای جدید و ضوی (آناژن) جایگزین شوند. قطع دارو در این مرحله بدترین کار ممکن است.
یک مطالعه جامع منتشر شده در JAAD (Journal of the American Academy of Dermatology) حاکی از آن است که ماینوکسیدیل خوراکی با دوز پایین (LDOM) پروفایل ایمنی قابل قبولی دارد.
در این مطالعه که روی بیش از 1400 بیمار انجام شد، تنها 1.7 درصد از بیماران به دلیل عوارض جانبی مجبور به قطع دارو شدند. این آمار نشان میدهد که ترس از عوارض سیستمیک در دوزهای اصلاح شده، کمی اغراقآمیز بوده، هرچند نباید نادیده گرفت.
همچنین مقالهای در International Journal of Trichology مقایسهای بین دوز 5 میلیگرم خوراکی و 5 درصد موضعی انجام داد و نتیجه گرفت که فرم خوراکی در تراکم نهایی مو عملکردی برابر یا حتی بهتر داشته، در حالی که رضایت بیماران از سهولت مصرف در گروه خوراکی به طرز معناداری بالاتر بوده است.
این مقاله را از دست ندهید: کمبود کدام ویتامینها موجب ریزش مو میشود؟

پزشک شما پیش از تجویز، باید سابقه پزشکی شما را زیر و رو کند. در صورتی که جزو دستههای زیر هستید، این قرص برای شما اصلا مناسب نیست:
در نهایت، باید گفت که قرص ماینوکسیدیل یک داروی سریعالاثر نیست؛ همچتین یک سم خطرناک نیست که خیلیها از آن میترسند؛ بلکه دارویی است که اگر با دانش، دوز صحیح و نظارت پزشک مصرف شود، میتواند ورق را در ریزش مو برگرداند.
در صورتی که از استفاده هر روزه محلولهای موضعی خستهاید یا نتیجهای نگرفتهاید، این گزینه خوراکی میتواند فولیکولهای شما را تقویت کند. اما فراموش نکنید، خوددرمانی با داروهای موثر بر سیستم قلبی-عروقی، میتواند خطرناک باشد.
بله، احتمال آن وجود دارد. حدود 10 تا 20 درصد خانمها ممکن است شاهد ضخیم شدن موهای صورت باشند. این عارضه وابسته به دوز است و اغلب با کاهش دوز دارو به کمتر از 1 میلیگرم یا روشهای موزدایی قابل کنترل است.
تمام موهایی که به واسطه دارو حفظ شده یا رشد کردهاند، ظرف 3 تا 6 ماه میریزند. آلوپسی آندروژنیک یک وضعیت پیشرونده ژنتیکی است و درمان آن (چه خوراکی چه موضعی) نیازمند تداوم مادامالعمر است.
نحوه اثر کاملا متفاوت است. فیناستراید جلوی تخریب فولیکول توسط هورمون DHT را میگیرد (دفاع)، اما ماینوکسیدیل مستقیماً رشد مو را تحریک میکند (حمله). ترکیب این دو اغلب بهترین نتیجه را میدهد.
زمان خاصی ارجحیت ندارد، اما مصرف آن قبل از خواب ممکن است عوارضی مثل سرگیجه احتمالی را پوشش دهد. مهمترین نکته، مصرف دارو در یک ساعت مشخص در هر روز برای حفظ سطح خونی ثابت است.
اغلب نیازی نیست و توصیه نمیشود، زیرا ریسک عوارض جانبی مثل افت فشار خون را بالا میبرد. اما در موارد بسیار مقاوم، برخی پزشکان تحت نظارت دقیق ممکن است درمان ترکیبی کوتاهمدت را تجویز کنند.
منبع: clevelandclinic
0 دیدگاه